2010 dan bana kalanlar : Cezalı kadınlar

Nasıl bir yıldı..hem benim için hem çevrem için.. adeta yalan rüzgarı :) hatta o bile az gelir bazı durumlarda..
Hikayeler hep aynıydı ama kafamı her çevirdiğim yerde onlar vardı hala varlar , tutunmaya çalışıyoruz, dayanmaya çalışıyoruz.. Biz cezalı kadınlarız, kendi acımıza özel ama şu yığın içinde olabildiğince sıradanız..Bu blog u da bize adıyorum zaten..

Hepimiz ilk aşkımızı bir şekilde noktaladık bu sene ; ya da hala sancıyla devam ediyor..Ama inanın domino taşları gibiydi.. İlk aldığım ayrılık haberinin şoku beni hazirana dek sürükledi dile kolay 5 senelik bir ilişki bitmişti sonra bunu bir başka 3.5 senelik ilişki , sonra bir başka 4 senelik sonra bir başka 3 senelik ve sonra kendi ilişkim izledi; 4.5 seneyi 4.5 dakikadan bile az bir sürede bitirmişt(i)k, ve bundan sonra aldığım ayrılık haberlerini tam net hatırlayamıyorum , kendi acıma gömülmüştüm ama oldu inanın minumum 2-3 senelik biten ilişki haberi aldım

. Ama hepimizin kocaman bir ortak noktası var bize karşı kullanılan silahlar hep aynıydı ; "eskisi gibi hissetmiyorum, seni üzmek istemiyorum, ilişkimize ara verelim kendimize çekilelim , sana olan sevgim bazı şeylere yetmiyor" bunların alt metinlerine girişirsek : Evet ben bir korkağım , ve artık hayatımdaki şu kırılma noktasında bir aşkı ayakbağı olarak görüyorum ve ondan kurtulmak istiyorum..

Ama bu bildiğimiz her türlü türk filmi-masal-hollywood ya da bollywood hikayelerindeki aşka uzaktı hiç kimse sevdiğini söyleye söyleye gitmemişti..Fakat günümüzün gerçeği buydu ; Erkekler sorumluluk alamaz, yeni dünyanın erkeği babalarından miras kalan Ailenin Direği, Reisi gibi sıfatları istemiyor artık , onlar özgürlüğün tadına çoktan vardılar ; biz kendimizi onlara hapsederken , cezamız onlarken..

Ve bir anda biz özgür kaldık , azad edildik şimdi o unuttuğumuz özgürlüğe alışma zamanı , cezamızı telafi etme zamanı, kefaretimiz büyük olmalı.. 2011 bizimdir ..